zondag 18 mei 2014

Zo wordt u gelukkig van Kees van Kooten en de poëzie van Billy Collins

Zo wordt u gelukkig: Kees van Kooten en de poëzie van Billy CollinsZo wordt u gelukkig: Kees van Kooten en de poëzie van Billy Collins by Billy Collins
My rating: 4 of 5 stars

Zo wordt u gelukkig eindigt met de volgende woorden van Kees van Kooten:

Laten wij ons liever spiegelen aan het vrolijke denken van Collins en een voorbeeld nemen aan de manier waarop hij met simpele, poëtische ingrepen fantasie van de werkelijkheid maakt en leven van de dood.
Zo werd ik gelukkig.


De conclusie klopt. Als een zwerende vinger zelfs, want zeg nu zelf van

In keeping with universal saloon practice
the clock here is set fiteen minutes ahead
of all the clocks in the outside world.

This makes us a rather advanced group,
doing our drinking in the unknown future,
immune from the cares of the present,
safely harbored a quarter of a hour
beyond the woes of the contemporary scene.

...


zo vertaald door van Kooten :

Ingevolge de universele kroegwetten
loopt de grote wijzer hier een kwartier voor
op alle klokken in de buitenwereld.

Wij vormen derhalve een krachtige kopgroep,
drinkend in de onbekende toekomst,
ongevoelig voor de zorgen van het heden,
veilig gestrand met vijftien minuten voorsprong
op de rampspoed van de dag

...


word je toch vrolijk? Ik heb direct mijn klokken een kwartier voor gezet! Het begin van het gedicht Bar Time is typerend voor Collins: hij neemt een dagelijkse situatie of doodnormale gebeurtenis en gaat er dan mee aan de haal. Zijn gedichten produceren regelmatig een glimlach die een enkele keer melancholisch wordt, maar ze bewerkstelligen altijd een lichter gemoed bij de lezer. Je wordt er inderdaad een beetje gelukkiger van.

Elk gedicht van Collins is niet alleen vertaald door van Kooten, maar ook voorzien van 'commentaar'. Soms geeft van Kooten wat achtergrondinformatie, soms vertelt hij wat over de vertaling en welke keuze hij gemaakt heeft en waarom, en soms legt hij uit waarom hij het zo'n fraai gedicht vindt. Het zijn niet alleen de gedichten van Billy Collins die mij een beetje gelukkiger hebben gemaakt, maar ook Kees van Kooten heeft daar een forse bijdrage aan geleverd door die begeleidende verhaaltjes.

In een van die begeleidende stukjes haalt van Kooten de pas geleden overleden Leo Vroman aan (Voor wie dit leest) aan en dan Collins die in het voorwoord van de verzamelbundel Poetry 180: A Turning Back to Poetry schrijft:

Toen ik nog een jonge dichter was, wist ik nog niet dat al het vele waar ik over wilde dichten, reeds sinds lang en stukken beter onder woorden was gebracht door andere dichters. Daarna ontdekte ik dat ik eigenlijk niets te zeggen had en hierdoor ging mijn poëzie er enorm op vooruit.

Hoe waar deze bewering is, weet ik niet, maar het gevoel dat ik kreeg bij het lezen van deze gedichten is het beste samen te vatten door "ik mag door een scheef brilletje meekijken naar de wereld, met aan mijn voeten behaaglijk warme pantoffels en naast mij een warme chocolademelk mét slagroom."

View all my reviews

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen